سه و پنج و سيزده با شانزده * بيست‌ويك با بيست‌وچهار و بيست‌وپنج [ در بعضى از روايات نقل شده كه در بيست‌ويكم ماه سفر كردن مطلوب است ، و در روز هشتم و بيست‌وسوم خوب نيست ، عباس قمى ] در ايام محاق و در حالى كه ماه در برج عقرب است به سفر مرو ، و اگر در اين اوقات براى سفر كردن ضرورتى پيش آمد ، دعاى سفر را بخوان و صدقه بده ، آنگاه به سفر برو . روايت شده : مردى از اصحاب حضرت باقر عليه السّلام اراده سفر كرد و براى وداع خدمت آن جناب رسيد ، حضرت فرمود : پدرم على بن الحسين عليهما السلام هرگاه اراده مىگرد كه به سوى بعضى از املاك خود بريون رود ، سلامتى خود را از خدا به آنچه آسان بود مىخريد ، يعنى به صدقه دادن به هرچه كه ممكن بود و اين عمل زمانى بود كه پاى خويش را در ركاب مىگذاشت . و چون به سلام از سفر بازمىگشت ، خدا را شكر مىكرد و به آنچه كه ممكن بود صدقه مىداد ، آن مرد حضرت را وداع گفت و رفت و آنچه را حضرت فرموده بود بجا نياورد ، در نتيجه در مسير سفر هلاك شد اين خبر به حضرت باقر عليه السّلام رسيد ، حضرت فرمود : اين مرد پند داده شد اگر مىپذيرفت . سزاوار است پيش از روى آوردن به سفر ، غسل كنى ، و اهل و عيال خود را گرد آورى ، و دو ر كعت نماز بگذارى ، و از خدا خير خود را طلب نمايى و آية الكرسى خوانده و حمد و ثانى الهى را بجا آورى ، و بر رسول خدا و آلش صلوات فرستى و بگويى : خداى امروز به تو مىسپارم خودم و خاندانم و مال و فرزندانم و هركه را به طريقى از من است ، حاضر و غايبشان را . خدايا ما را به حفظ ايمان حافظ باش و از ما محافظت فرما . خدايا ما را در حمايت رحمتت قرار ده ، و فضلت را از ما مگير ، ما تنها به جانب تو راغبيم . خدايا از رنج سفر ، و اندوه بازگشت ، و بدى ديدار ، در خاندان و مال و فرزند در دنيا و آخرت به تو پناه مىبريم خدايا به تو رو مىكنم و در اين رونمودن ، خواستار خشنودى و تقرّب به سوى توام ، پس مرا به آنچه از